Çatısı eski bir kahverengi
Kiremitler yer yer kırılmış
Yollarında uzamış yorgun çimenler
Bilmem en son kaç yıl önce basılmış
Duvarlarında hasrete doymamış sarmaşık
Yuvarlak sütunlar karşılar kollarıyla
Hani tarih gibi dense az kalır o bir anne
Pencereler huzur verir mağrur bakışlarıyla
Ruhunda bir gizem var konuşamıyor
Merdivenlerinde her bir basamak hayatı
Aslında haykırır ,aslında kimse anlamıyor
İçinde bir yerde belli ki sakladıkları
Yerlerde can kırıkları ben yalınayak
Kırmızı halı serildi şerefime buluşmanın
Hep kaçmıştım karanlıktan saklanarak
Ve sonunda aşıktım,esiriydim karanlığın
Beni de ağlattı anılar ,belki an kadar
Düşmeden kurudu toprağı ıslatamadan
İşte sen gibi eskidi bu ev,bütün baharlar
Gitti elimden yıllar sevdayı anlatamadan
©sensey
S