Bugünlerde bi tuhafım hiç birşey hissetmiyorum sanki soğuk bir kış gecesiyim,belkide öyle zannediyorum.
Içimde fırtınalar kopuyor,ama çok durgunum yangınların ortasında kalmış ağaç gibiyim.
Canım nekadar yansada kıpırdayamıyorum.
Hani insanın içinde bir ukte kalırya
Sanki öyleyim bilmiyorum sadece bildiğim sığınacak bir kapımın olmamasıdır yada can sıkıntısı dır.
Tam oldu düzeldi derken güneş yine kararıyor. Yüreğimde ki kor her geçen saniye birazdaha ateşleniyor.
Öyle canım sıkılıyor ki nefes almak birazdaha zorlaşıyor. Tam içime çekecekken biri sanki boğazımı sıkıyor.
Can sıkıntısı iste hiç bir şey fayda etmiyor, nereye gidersen git içinde hep
Sanki bir boşluğa düşüyormuş gibi.
Kimbilir ki acını çekmeden
Haykırsam duyarlarımı sesimi diye düşünüyorsun ama sadece düşünüyorsun ve can sıkıntısı seni sarmaşık gibi sararken sen boşlukta düşmeye devam ediyorsun.
©serkan...
S