Sana bu şiirde saygının ötesinde bir sitemim var, ey kaari!
Bu artık kimliğini aşmış kişilerdeki saygının tanımıdır
Şimdi aslını bildiğin ama
Bir kere duyar kasıp sonrasında kulağını tıkadıklarındır, ey kaari!
İnsanlığın bittiği yerde mi?
Saygı yok, namus yok, ar yok, edep yok.
Saygının bittiği yerde mi?
Yitirmiş öz saygısını çoktan yalnızca kemikle etten ibaretler
Ruhları inme geçirmiş, olmuş kalpleri tahtadan tabut
Ah! Kıymışlar bebeğe derisi daha pamukken pamuk.
Saygı çizgisiniden çıkmış artık,
Kire bulanık ruhlarında kalmamış had hudud.
Annesini dövmüş daha dün onun rahminde barınan çocuk
Bürümüş gözünü para, set çekmiş vicdanına
Mirasın tek varisi çocuk
Ah! Olmuş baba katili çocuk
Hani bir harf öğretenin kırk yıl kölesiydik biz?
Gitti ya, daha baharında ruhu bedenden öğretmenin
İbaret değildir, tek saygı otobüse bindiğinde yaşlı bedenlere yerini veren gencin eylemi
İbaret değildir, sade büyüklerin öpmek elini
Saygı bazen duruşundur, bazen icraatın
Hayvan hayvandır benzetmesin onu insana
İnsan da insandır benzetmesin onu hayvana
Bu sevimli benzetme kişilerin lügatından çıka
Onların tek tasviridir o da CANAVAR👾
©_acemiklem
_