Bir ince mum ışşığında perilerin evi,
Kırık kadehte aşk,ılık şarap gibi.
Uyanıyor Ay'ın yüzüne,asık yüzlü canavar.
Korkmuyor yaşamaktan,henüz ömrü var.
Geçti usulca birkaç mezar,hayallere dalarak,
Uyudu,tek dal siyah gül ile başucuna yatarak.
Buldu kokusundan o toprağın kimligini.
Saçlarında bir tohum,sakalından dikili,
Sökecek onu ciğerinden bir şafak.
Yalvarmadan gitmiyor,günes vakti yanacak.
Keman çalıyor,parmaklarını kırarak.
Aynalardan korkuyor,astığı yüze kıyarak.
©vargibiyok
V