Cancağızım.
Seni, ölümü ve yaşamı anlatabildiğim gibi;
Dilimin döndüğü bir sözün kolaylığıyla anlatamam.
Aklım ermez su nasıl çamur kalmaz toprağın bağrında
Ve bir ses nasıl yol alır durmaksızın hızla?
Kulaklarımda çınlayan o sukutun bedeni
Sesinin karanlıkta dahi avaz avaz Işıyan gölgesi.
Tanıdığım hiç bir kelime aynadan görünen bir ben etmiyor
Ve yüzün, caddelere inerken yalnızlık
Kan revan geceye şefkatle dokunuyor.
A