Ah babam ah.
Nasıl da yanık türküydün.
Sazın telinde ağladım.
Ķöz oldum.
Ayrılığın içimi yaktı durdu.
Gözlerime hükmedemedim.
Doldu dur diyemedim.
Boşandı.
Beyaz boş sayfalara.
Evet babam.
Şafak güneşi misali.
Evimizin aydınlığıydın.
Şimdi her taraf zifiri karanlık.
Ne sıcak bir el dokunuyor.
Ne de acılarımı siliyor.
Tesellim diye.
Fotoğrafına sarıldım.
Derin bir ah çektim.
Sana sarılmak.
Sana doymak.
Kopan fırtınalarda.
Sığınacak limanımdın.
Şimdi demir attım yalnızlığına.
Evet canım babam.
Sen gideli.
Kuzuların neşesiz.
Hanemiz bereketsiz.
Ya babam hal böyle.
Keşke olsaydın.
Katığım kuru soğan.
Yavan ekmek olsaydı.
Yeter ki sen olsaydın.
Canım babam.
©eminbarut
E