Yâr diye diye çıktım bir uçurumun zirvesine,
Bırakıversem kendimi, düşerken açsan kalbinin kapısını.
Göğsünün derinliklerine düşsem, kalbinin tam ortasına,
O an unuturum sevdasıyla çektiğim tüm acıları.
Hasreti, özlemleri umursamam artık,
Kollarında can versem bile, mutlu olur bu yürek.
Gönlümde taht kurmuşsun, canımın içi,
Seninle tamamlanır, güzel yâr, bu ömür.
Senin sevdanla dolu her nefesim,
Düşlerimde seninle, kalbimde senin izlerin.
Gönlümde kurduğun taht, sarsılmaz asla,
Canımın içi, güzel yâr, seninle yaşar bu sevda.
©hasanbey.
H