Asla aynı olamayacak şeyler var.
Yüzüm veya içinde doğduğum evim,
Kumların üstündeki koyunların ayak işaretleri.
Vladimir putin gibi ben ciddiyim.
Aynı zamanda cesaretten de yoksun...
Bir bahçeden harika bir konuşma yapıyorum.
Kendim hakkında yazdıklarıma bakıyorum,
Şair olmak güzel!
Bir mimarın çizdiği evin çizimi gibi,
Merakla onu özlüyorum ve aklım alkışlarda değil.
Şelalenin gökyüzüne karşı köpüğünü seviyorum...
Bu bahçede, bir aslan gibi hapşırıyorum
Orkidelerin ve zambakların sarsıldığını görüyorum.
Aniden havalan kuş sürüsü,
Ve gökte serçeler,
Ayakta durmak, artık uzak bir görüntü...
Ben kimsenin eşi ve benzeri değilim.
Medeniyetin son şairi de değilim.
Karada bir balık işte!..
Eğer bir yürüyüşe çıkıp kendimi bulmak istersem,
Bir ağacın altındaki bankta oturup, dinlenmek isterim.
Çünkü, bu benim düşlediğim hayat...
©mustafaks
M