Sabahın beşe on kalası
Kuşlar çığlık atıyor
Ay ; bir kapayıp bir açıyor gözlerini kara bulutun yüzünde
Gökyüzü ; ters bir ucu sarıdan mavi bir ucu siyahtan mai
Binalar sessiz , tektük yanan ışıklar
Martıların sesi çarpar duvarlarına
Bitmek bilmeyen uğultular
Gözlerim kapalı ancak ne uyku alır götürür ne dert siler süpürür
Ferfecir vakti vesselam ;
Ne Ayperi bırakır ne Günkız .
R