Yığın yığın söz everesi geçer
Akıldan ince kılıçtan keskin
Ruhumda sızı geceler yastığım
Yaldızlı gök battaniyem
Nasıl çıkılır bu işin içinden
Bir ses bir neden bu öfke niye
Sanki kuyruğuna basılır insanın
Bu amansız kibir neye
Dört mevsim kış her yer soğuk
İnsanların içi buz tutmuş donuk
Mesafeler yitirmiş kimliğini
Her yol elbet çıkmaz sokakta biter
Neyin nesidir bu derviş ?
Hangi maskeyi takdık gene
Yüzümüzde suretler suretler
Samanlıkta iğne aramak mı ?
Yoksa insanlık dediğin
Bilmem kaç milyon asır yaşarız
Hep olsun bitsinler dünyasındayız
Farz et bir okyanus gelgiti gibi
Bir gün varız bir gün yokuz
Sanki yoksulluk ülkesindeyiz
©korkmazvaı
K