Karanlık Korkusu sardı herbir yanımı
kederler nasıl başladı bitmek bilmiyor
Dünya ve zaman boşluğu gibi bir umut
oldu ama içime daima fırtınalar kopar
ah eden ve bir kalbin incinen yarasında
tut ellerimi bu ayrılık üzerine son şarkı
arasından akıp gidiyordu amansız yaşla
geceler kaç sene eskitti yıl boyunca her
gün yeni bir hüzün keder ve ben hayata
sönük güller açmaz uyku yüze vurmuş ah
kalksam gündüzüm yine karanlık çaresiz
C