Elden ayaktan düştüm kaldım çaresiz
Ben seni gelir diye bekliyorum bahanesiz
Ne gözümden yaş eksik oluyo ne de aklımdan sen
Çık gel artık affettim sen olamazsın bensiz
Hani bir bütündük kükrerdik ikimiz
Hani hiç geçmeyecekti özlemimiz
Gel ne olur ben kaldım çaresiz
Tut elimi eskisi gibi yürüyelim şehir şehir
Yokluğun çok koyuyor ölüyorum sensiz
Çık gel ne olur kaldım çaresiz
Sesinden kurduğum bir şehir içimde
Karanlıklar korkutuyor artık yalnızım sensiz
©küçükusta
K