Bir gün çatıdan damlayan o usul yağmur,
Düştü sayfalarıma gözyaşlarım misali,
Yâr dan uzak günler,
Çürütüyor istemesen de hali,
Feryatsız bitmiyor dünler,
Zaten anlatsam kim dinler?
Kalmamış varlığımdan izler,
Neden gönlüm içindekileri gizler?
Bu kadar mı değersiz hisler?
Yalnızlığım buralara dert,
Şiirlerim de fani.
Ettiğin sözler nerede hani?
Bilseydim beklemezdim,
Ölümün de oldu, gidişin gibi ani.
Her satıra hasretimi eklemezdim,
Zaten yokken cümlelerin hali.
Belki de son raddeye kadar sevmezdim.
Şimdi inziva sokağının,
Kaldırımları kadar yalnız.
Ve bir hayalet şehir gibi ıssız.
Yarınlara istemeden adım atıyorum,
Böyle olsun istemezdim.
Hala o kaybettiklerimi arıyorum.
Plaktan çalıyor mahveden bir şarkı,
Yürekten duyuluyor çaresiz bir yankı.
Sordum bugün kendime,
Gitmem diyenler den kim kaldı?
Belki de buydu gönlümün hakkı.
Hala içimde o nefretim saklı.
Kimisi bunalım da,
Kimisinin de yok aklı.
Bir gün intiharıma misafir ol uykularımda,
Çığlıklarım duyulsun korkularım da.
Yine gönlüm olmayacak hayallere daldı.
©gurkanshn
G