Hayatım bir kumardı ve ben sürekli kaybettim
İnanmıştım bir gün kazanacağıma inadına sabrettim
Yaşam denilen bu oyun beni karanlığına hapsetti
Bu karanlıktan kurtulabilmem için tek çaremdin
Gözlerime baktığın anda aydınlanmıştı ruhum
Çekip çıkardın o karanlıktan beni elimden tutup
Narin kalbimi kendi ellerimle sana sundum
Anlayamamıştım nedenini bir anda vuruldum
Mesafenin bir önemi yok tu aynı gökyüzüne bakıyorduk
Keşke imkanımız var iken sımsıkı sarılsaydık
Bir birimizi çok iyi tanıdığımızı sanıyorduk
Çok cahiliymişiz bir birimizin kendimizi kandırıyorduk
©kafkanızz
K