Umutlar tükendiği vakit seyre dalar geceler
Ne çaresizdir insan,gidesi gelir de gidemez.
Karanlık düşler içinde,sevdiğini heceler
Ağlar günler boyu,göz yaşını silemez.
Gece vakti çökünce zifiri karanlık
Sarılırım yokluğuna konuşurum manasız
Söyleyecektim sana,çekip gittin vedasız
Dertsiz günüm olmadı çaresiz ve karanlık.
Kaç defa çıktım yollara hep seninle
Her defasında yarım bıraktın beni kendinle
Aşkınla yaktın gönlümü hep zalimce
Çaresiz gecelere sığındım aklıma geldikçe.
©kösan
K