Seni düşünmek...
Ah! Seni sevmek...
Heceleri dolduruyor cümlelerime,
Geceleri sığdırıyor gündüzlerime.
Kovalasam mı, kaçsam mı?
Bilinmezliği yerleştiriyor içime.
Kovalasam denebilir miyim ellerine, gözlerine?
Ya da kaçsam çok mu uzaklaşırım kalbine?
Uzatıp ısıt ellerimi, ıslat gözlerimi...
İçimdeki bilinmezliği alıp götürürsün belki.
Ah sevgili!
Bihabersin sana olan saf, çaresiz sevgimden.
Bu sevgi beni gün be gün yiyip bitiriyor...
Devasızlık ne büyük cezadır hem...
Olur musun bu çaresiz aşığa merhem?
©lemii
L