Gecelerin sonu,boş avuntu.
Bilmez gözlerim uyku nedir.
Yatak demir,yorgan demir,yastık demir.
Ayışığı sızsa perdemin arasından,
Derim erir,tenim erir.
Ve sonsuzla çarptığım eksikliğin,
Sessizce dururken yanımda,
Susar mantık, susar cebir.
Yoksun ,
Tükendi tüm çarelerim.
Kaşı kaşı,
Kanadı kabuk tutmuş yaralarım.
Kendi elimle,ben kendimi yaralarım.
Amasız sevdalara katık,
Olamadık.
Bir arpa kadardı yolumuz,
Varamadık.
Kayıptı anahtarımız,
Aramadık…
Şimdi gün doğdu dünya üzerine.
İyide,karanlık icimizde bizim
©birxan
B