Çaresizlik çöker gecelerime, Yorgun bakışlarımda hüzün dolu bir sis. Yalnızlığım sessiz bir çığlık gibi yankılanır, Karanlığın derinliklerinde kaybolmuş bir ruh gibiyim.
Gözlerimde hüzün damlaları, yüreğimde sönmeyen bir yangın, Saatler durmuş gibi, zaman sanki akmıyor artık. Çaresizlikle boğuşuyorum karanlığın kucağında, Gönlümdeki fırtına dinmek bilmiyor, içimi kemiriyor.
Yıldızlar bile solgun, gökyüzü bomboş, Umut arıyorum sonsuzlukta, bir ışık huzmesi. Belki bir gün doğacak güneş gibi aydınlatır gecelerimi, Ay ışığından daha parlak, daha sıcak bir ışık.
Çaresizlik çöker gecelerime, Gözlerimde biriken tüm yorgunluk. Ama umut hala saklı bir köşede, yüreğimin derinliklerinde, Gecenin sonunda yeniden doğacak, aydınlatacak karanlığımı.
©kerenek
.