Kalbim söküldü yerinde sanki
büyük bi acıyla açtım gözlerimi
hiç bişey hatırlamıyorum
ben kimim diye sayıklıyorum etrafa
herkez doluştu etrafıma
ne olduğunu kimse bilmiyor
o an ne çektiğimi kimse bilemez
ölmek istedim o an
herkez üzülerek bakıyorlar bana
haklılar kimsem yok yanımda
sevdiklerimin hiç birini göremiyorum
belkide yanımdalardır
dedim ya kimseyi tanımıyorum
ama yanımda olsalar belki
ellerimden tutarlar ellerimde boş
tutan kimseler yok
gitmek istesem gidebilirmiyim acaba
gitmekten başka çare bulamıyorum
dayanamıyorum bana öyle bakmalarına
zor geliyor bana
Y