Bugün de dağınık gördüm seni..
Ayakların denizde sürüklenen başı boş sandal misali
Bir oyana bir bu yana yalpalıyor...
Kesmişsin bileklerini..
Sokak duvarlarına yazmışsın şiirlerini..
Sabah akşam çaresizce sövüyorsun.
Göz yaşını sildiğin peçetelerde
kırmızı rujunun izi var
Kokun da eser miktarda umut.
Zatürre olmuşsun ıslak hala saçların.
Ölmüşlerin ayakkabıları gibi konmuşsun kapıya..
Ben seni çok iyi anlıyorum da..
Olamıyorum merhem kanayan yaralarına.
©uğurünver
U