Akarken yine damla damla göz yaşım
tarifsiz bir acıyla sızlıyor başım
delik bir çuvaldan akıyor umutlarım
hırkasız üşüyor bütün bu yaşantım
dolarken yine kalbime hasret
nasıl yaşayabiliyorum hayret
otur ve mahvoluşumu seyret
bana neden sevmediğinden söz et
çaresizlik kervanı tavaf ediyor kalbimi
çiçek gibi suluyorum sevgimle seni
her ne kadar söylesem de sevmediğimi
inanma, hoşgör bu seferlik cahilliğimi
mesela bir sabah selam ver bana
güneş ne de güzel gülümsüyor baksana
iyi yönden bakmalısın belki de hayata
düşmemek gerekir iki kere aynı hataya.
©çareszşair
Ç