gidiyorum büyük bir özlemle
içimde kini de sevgiyide barındırarak
mutlak kalacak bir sevgi ve geçici kinle
bavulumda ise kanayan yaralarımla
mutluluğu eksik koymuşum
tebessüm kalmadı yüzümde
borç da alamam
bilinmeze doğru sürükleniyorum
yalnızlık dolu cebimde
çıkartıp çıkartıp bakıyorum
cüzdanımdaki resmine
güç alıyorum gülüşünden
yalnızlığımı atıyorum azar azar cebimden
bir bir geride bırakıyorum hayallerimi
kimsesiz çıkıyorum yani
sol yanım ağır geliyor bana
söküp atamıyorum
sırtımda izlerini taşıyorum doğduğum evin
ne atabiliyorum ne de satabiliyorum indirmemek üzere sırtımda taşıyorum
©buzdağı1
B