Acı kahve kokusuyla sinandi kalbi.
Ateşi sevmek çerçevedeki bir resmi sevmek gibiydi benim için üzülüyordum kiriliyordum heycanlaniyordum bazen cehennemin ateşten labutlari olanca ağırlığıyla cılız bedenimin üzerine devriliyordu çoğu zaman hissedebileceğim en ufak duygunun zerresini birakmiyordu benliğime oysa cansiz bir resimdi hep ayni bakan suretten ibaretti ne zaman baksam buz gibi ne zaman baksam ATEŞ
U