Zamansız açan çiçek gibiydin.
Cemre düşmeden düştün gönlüme.
Mevsime inat yaşatmak istesem de
Mevsime aldanıp gittin yüreğimden.
Yağmur kokuna hasret kaldım
Gökyüzüne bile düşmeden daha
Damla damla yağdın yüreğime.
Filizlerini yeşerttim gönül toprağımda.
Bu kadar muhtaçken ben baharlara
Ansızın gelen ayazlara verdim seni
Canım yandı, beden üşüdü...
Gizli bir toprağa ektim seni.
Yüreğime, hem de en derinine.
Yürek yandı, beden üşüdü.
B