Ekmek uğruna kentlere doluştuk,
Çoğumuz belkide yaşayamadı çocukluk.
Vahşi hayvanlar gibi hergün boğuştuk,
Ne dersin, okunur mu selamız ?
Hayat dediğin sonu olmayan bir koşu
Derdini geçtik;
Adını dahil bilemeğimiz komşu,
Külünü boşver, sesine tahammülüz yoktu,
Ne dersin, okunur mu selamız ?
İlk ezanı okudu hz. Bilal
Gel dostum edelim biraz hasbihal;
Çoğumuzun ebeveyni, nasırlı elleri,
Hepimizin sonu malum bakım evleri.
Bizden şanslılar okundu selaları..
Ne dersin, okunur mu selamız ?
Ayakkabı misali, değiştik eşleri,
Kim diriltir?
Biz hayat süren leşleri.
Özeleştiri yapamadık, yine tıkalı kulağımız,
Belkide çoktan okunmuştur selamız..
©aforizmacı
A