Üç köşeden cephelemişse karanlık rüzgar,
Sönmeyen sancakta göğsü büyük erler yatar
Ve o zaman koşmuşsa garptan külden atlar
Ey ulu erler şarktan kimler var!
İşte o an naaşlardan kahramanlar doğar,
Gönlünde biten gülden şehitlik akar.
Ruha ilmek ilmek işlemiş türeyişten destanlar,
Birden bin olup bir ordu yapar!
Ordular çizer hilal ve yanında biter yıldızı,
Şehit kanıyla boğulur buz kesmiş ağızları.
O parlayan kandan binlerce genç çıkar,
Oturupta şehvetle cumhuriyeti yazar!
Ey korkma Türk neferi, korku neye çare?
Altında yatar senin bin asırlık hazine.
Cenklerden cenklere koşturmuş beşikteki bebekler
Ve canından can yitirmiş sersefil anneler!
Medeniyet dediğinse yitirmiş vicdanını,
Bastığı yere bakmadan kaldırmış başını.
Ulu Türk askeri asmış boynunu,
Kemikten kılıçlarıyla, kılıçtan zihinleriyle!
Onlar da koymuş giyotine özgürlük marşını
Ama susturamamış Türk'ün haykırışını.
Kim engellemeyi denerse Türk'ün gücünü,
Rüyasında bulur savaş meydanının yüzünü!
©lilithh
.