B

CENNET. (cehenneminden geldim)

yana, yana
ceza, ceza,
ateşinde kala,kala,
cehenneminden geldim.
cennetine...
Yağan yağmurlar,
İnciltmedi bu şehirde,
Sözlerin ateşten bir gömlek,
Giyinip cennetine geldim.
sen ölüm nedir. Bilirsin.
Al bu canımı Allahım...
Dediklerin her cümlende,
Peki yaşarken öldürmek,
Sana yakışır demek.
Bu akşam al beni cennetine,
Huzur ver o yüreğimde,
Sadece çiçeklerin açarken,
Koklamak yetmesin sana...
Sen sar beni gönül bahçende,
Ben sandımki,
Ölümden sonra var cennet,
Anladım ki hesaptan sonra,
Bana ateş yakılan yer cehennem...
Ama öyle değilmiş,
Sen yoksan ne güzellikler,
Ne istersen önüne gelen 
Onca armağanların adı değilmiş
cennet....
Benim cennetim senin, gözlerin,
Sözlerinde var olan gülücükler,
Bakışındaki,o eşsiz mutluluk,
Adımı her söyleşiyinde,
Sağımdan gelen meleklerin,
Bana kanat takıp cennetine,
Uçurmasıymış cennet....
Kaç günah yazıldı,
Kaç soru soruldu,
En masumu en güzeli,
Seninki kadar değer vermedi.
Bu aşkın cennetiydi,
Senin var olan güzelliğin.
Kimbilir kimler var kalbinde,
Aşık hissediyorum diyen kaleminde,
Sen beni unuttun...
Cehenneminden cennetine,
Gelirken,bu aşkı unutamadım.
©byde