Varla yok arasında bedenim, bir o yana bir bu yana sallanan, düşmemek için gayret gösteren; ama ne çare düşen sararmış yapraklar gibi.
Kalbim eskisine inat daha bir yavaşlamış ve vurdumduymaz gibi olanlara.
Istıraplar daha bir tatlı geliyor acılarla kardeş, çilelerle sırdaş, kederlerle arkadaş, şu yanıp yanıp kavrulan, külleri kimsesiz havalarda savrulan biçare yüreğime.
yine yazdı elim, kalbimden gözyaşı gibi akan, dilime söylene gelen nağmeleri.
Sessiz haykırışlarım senin duyma ihtimalinle olacak cennet gözlüm ...
©selman...
H