Seninle daha önce oturduğumuz bankta
Dün gece oturdum ve gökyüzünü seyrettim
Rüzgar hafifçe yüzümü yalarken
Bir an üşüdüğümü hissettim
Bir garip ürperti aldı beni
Havada, toprak ve etraftaki çamların naif kokusu
Ortalığı sararken, gökyüzünün karası içimi sardı
Koca bir boşluk aynı içim gibi, ruhum gibi
Koca bir yalnızlık hissi
Ortalığı ışıtacak ay ve yıldızlarda yoktu
Aynı senin olmadığın gibi
Sen yoksun yine yanımda yine sensizim
Gel aydınlansın gecem ve içimdeki kör kuyu
Gel ısınsın içim ve ruhum
Gel cennet gözlüm
Gel nefesinden öptüğüm
©atabey
A