Dünya denen bir han, gelip geçeriz,
Günahlarla bazen yürek ezeriz.
Kim bilir kime bir vefa ederiz,
Cennete mi, cehenneme mi yolculuk nereye?
Zerre zerre yazılır amel defteri,
Yüreklerde saklıdır hayatın neşteri.
Kimi bir ömür taşır günahın kemeri,
Kiminin cennet umudu, sorular hep derin.
Gönül tarlasında sevgi ekenler,
Mazluma el uzatıp yük çekenler,
Arş’ın altında gölge bekleyenler,
Cennetin kapısında bir damla ışık arar.
Kefen beyaz, ama yüzümüz ne renk?
Rahmet mi yakın, azap mı derken?
Son nefeste dökülen her bir cenk,
Hangi vadide durur bu yolculuk?
İşlediğin amel, yürekte bir sır,
Hangi terazide tartılır ki sabır?
Cennet bahçesi mi, cehennem bir çığır?
Bilmeden yürürüz, kader hükmü budur.
Cennetin pınarları berrak akar,
Tuba dallarında huzur kokar.
Lâkin sabırdır cennet anahtarı,
Yol uzun, azık imanla dopdolu kalsın.
O an gelir, her şey susar,
Ruh, bedenle vedalaşır.
Cennet mi çağırır, cehennem mi duyar?
Son durak belli, yolun rehberi Allah!
©hasanbey.
H