Çok güzelsin be sevgili
Dikenlerin içinde açan bir gül gibi
Bazen soruyorum kendime
Bir gül neden dikeni sevsin ki ?
Sonra susuyorum
Kalemim konuşuyor benim yerime
Her güzelin bir kusuru ,
Her mutluluğun bir sonu vardır.
Gün gelir ,gül solar, sen hep tek başınasın
Kırıp atıyorum sonra o kalemi
Çünkü biliyorum ki
Sen solsanda
Ben tekrar döndürürüm seni hayata
Beni umutsuzluğa bağlayan bir kalemi ,
Ben neden kullanayım ki ...
Öyle güzelsin ki sevgili
O ıssız gecelerin ,zifiri karanlığında ,
Gün ışığım , yoldaşım oluyorsun bana
Bazen soruyorum kendime
Sen karanlığın içinde büyüdün,
O ise gündüzün şafağında.
Sen önünü göremezken ,
O yol gösterir her umuda.
Peki neden sen ?
Sonra kağıdım konuşuyor benim yerime
Sen gün ışığına
O ise gecelere hasret
ikiniz birbirinizi tamamlıyor ken
ne gerek var başkasına...
S