Bir düşte gördüm cenneti, sessiz ve derin,
Altın ışıklar saçan güneş, gökyüzüne yerleşmiş.
Ağaçlar altın yapraklarla fısıldar esintide,
Her bir yaprak, dünyadan bir hikaye derler gibi.
Irmaklarının suyu berrak, kristal gibi,
Akıp giderken melodiler söyler gibiydi.
Kuşların şarkısı, ruhu okşayan bir ninni,
Bulutlarda dans ederken, özgürlüğün simgesi.
Meyveler tatlı, renkler canlı, çiçekler açık,
Her bir köşe, cennetin bahçesini saklar.
Mis kokular sarar dört bir yanı, büyüler içinde,
Her nefeste, her adımda huzur bulunur elbet.
Gökkuşağı köprüler, arasında gezinirken,
Renklerin ahengiyle, kalpleri mest ederken.
Sevdiklerim orada, elleri açık, bekler bana,
Bir gün, bu rüya gerçek olacak, fısıldar yana.
Ve orada zaman durur, acı yok, gözyaşı da,
Sadece sevgi, anlayış, barış dolu dünya.
Cennet dedikleri bu, ruhumun özlediği,
Bir gün ulaşacağım, umudum, özlemimle...
©şairce0
Ş