Bir zamanlar gökyüzü kadar özgürdüm,
Fırtınalara meydan okurdum her adımda,
Şimdi ise bir gölge gibi sessizim,
Kendi içimde kayboldum yollarımda.
Cesaretim, nereye gitti o güç?
Hangi rüzgar savurdu, hangi düş?
Korkular sardı dört yanımı,
Ama biliyorum, bırakmamalıyım kollarımı.
Sesleniyorum derinlere, en kuytuya,
Kalbimde gizlenen cesarete, o eski ruha.
Hadi, dön geri, yine sar beni,
Yeniden bulayım o güçlü ellerimi.
İstiyorum, evet, geri istiyorum seni,
Cesaretimi, ruhumdaki ezgiyi.
Yeniden yükseleceğim, korkusuzca,
Ve yine yürüyeceğim karanlıkta, aydınlığa.
©alifrat34.
A