Çok uzaklara gitmek ister insan...
Sevginin, acının, kıskançlıkların, mutsuzluğun, özlemin ve insanların olmadığı bir yere!
Bazen her şey, herkes öyle boğar ki insanı kurtuluş yolu arayıp durur.
Çaresizlik elini, kolunu bağlar yapacak bir şey kalmamış gibi yaşamak istemediklerini yaşamak zorunda kalır.
Çaresizlik..!
Belki de insan cesaretsizliğinin adını çaresizlik koymuştur...
Yapabileceği onlarca şey, kurtuluş için onlarca yol varken yapabildiği tek şey cesaretsizliğini sergileyip adını çaresizlik koyup buna sığınmasıdır.
Çaresizlik diye bir şey yokken, insanın kendi yoluna koyduğu taştır!
Kendi seçimlerinle hayatını yaşarsın ya ömür boyu pişman olacağın seçim yaparsın yada mutlu...
Hayat hep seçimlerden ibaret aslında.
Koluna taktığın basit bir bileklik dahi senin seçiminin sonucunda kolundadır...
Tabii hayatına aldığın insanlarda.
Tek bir şeyin seçimi yok belkide seveceğin, gönlünü vereceğin insanı seçemezsin!
Sevginin karşılıksızlığı da cesaretsizliğin olur ve adını çaresizlik koyup kendini avutursun...
Hayat devam ediyor ve sende içinde halen yaşamaya devam ediyorsan hiç bir şeyin cesaretsizliği, çaresizliği yoktur.
Boşuna dememişler ''Hayatta taklit edilemeyen tek şey Cesarettir'' diye...
Cesaretin varsa çaresizliğe sığınma..!
N