Ne merhamet duygusu, ne utanma, ne de ar,
Hayrı şerri kendine, tek düşünce biraz kâr,
Ey sureti katrandan, yüreği taş kadavra,
Sen toprakla süslendin, altın gümüş palavra...
Ne sandın şu âlemi, bir çift çeşm-i giryandır,
Ey şuûrsuz nefs değil, mutlak devân irfandır,
Ne halde zâyi oldun, ne için düştün bitap?
Şu gittiğin yollardan, men etmedi mi Kitap?
Bahanen zaten belli, iblis şeytan tâğutlar,
Ömrün keşkeyle geçti, hatta çünkü yâhutlar
Yükseltirken namını, namusun gitti elden,
Fayda eder mi olsa, kabristanda yakutlar?
©frespiritt
F