Yine çalıyor arkada bir efsane
Ne kadar da tatlı geliyor kalbime
Ceviz ağacı diyordu Cem Karaca
Ne sen nede ben bunun farkında
Gülhane parkındaydı o şahane ağaç
Yaprakları ipek gibi eserken
Al mendilimi gözünü sil
Sürekli dilimizde o müthiş dil
Yüzbin eli vardı sadece kalbe dokunan
Yüzbin gözü vardı sana bakmaya kıyamayan
İkimizde bunun farkındayız sevgilim
Aklımıza kazınan, kalbimize dokunan...
©mertak_
M