U

ceza evi duvarları

zaman burda geçmez annem
gece herkes çekilir yatağına
sessizce dalır hayallere
kimi sevdiğini düşünür
kimi memleketini
kimi annesini...
sabah oldu mu alırlar bir sayım
anca iki adım volta atarız avluda
masmavi gökyüzü özgürlüğü fısıldar kulaklara.
zaman durmuş geçmek bilmez
görüş günü gelsede görsem seni diye bekliyorum...
var burada iki üç arkadaş bizim oradan
anlatır akan ırmakları , dağları ve kuzuları...
bilsen nasıl özledim seni gül kokulu anam...
~ tüm kader mahkumlarına armağandır ~
©urfalı_