çiçek

Yabancı yataklarda kabuslar içerisindeyken
Terimle yıkanıp, nefretimi kusarken
Ve midemde garip bir his
Gözlerime hucum etmiş kanım
Zihnim olabildiğince bulanık.
Ağrıyor yorgun bacaklarım.
Ölüm pek uzakta değil,
Çok yakında, senden de yakın
Oysa yaşamın da bir bedeli vardı
Kaybettiğinde ayağa kalmak gibi
Süreksiz bir savaşın içerisinde
Sürekli savaşmak gibi
Bir gram bedel ödememişim,
Bir savaş kaçkını, bir yaşam hainiyim.
Kurtulacağımı sanıyordum ama
Sırtımdan vurulacağımı bilememiştim.
Yarın güneş benim için doğacak
Yarından da sonra, belki bir sene
Güneş terkettiğinde beni
-Senin terkedişin gibi-
Kara toprağa yorgan yapınca üstüme
Bir çiçek açacak, bir çiçek
Bir çiçek fışkıracak mezarımdan göğe
Bir çocuk koparacak beni
Ve sevdiğine verecek.
Bir annenin vazosunda
Tekrar yeşerdiğimde
Emekçi bir arı ziyaret edecek beni
Dağıtacak polenleri yeşil çimlere
Tekrar yeşerdiğimde
Güzel sevdiğim
Tekrar doğacağım,
Ta ki güneş son kez insanlık üzerine doğana dek
©karlvemarx