evlerimiz yanyanaydi ama
pencerelerimiz farklı yönlere bakıyordu
duyuyorduk ama anlamıyorduk birbirimizi
birimize iyi gelen digerimize kötüydü
gece gündüz gibi takip etsekte
bir arada olmamız imkansızdı
mahşere bile kalmayacak bir sevdaydi
bir olabilmek için özümüzden vazgecektik
ne kendimizden vazgeçtik ne birbirimizden
Nuh dedikte
peygamber dedirtemedik birbirimize
ne o yangını söndürdük nede harladik
kor olarak kaldı cigerimizi kozledi
©gökçekız
G