Gece kokulu insan
Çığırımızdan çıkıyoruz
Çatlıyoruz yanaklarımızdan ağır ağır
Bir durağanlık var
Soluğumuzu dört tarafından sıkıştırıyor gece
Belki biz de düşeceğiz bir gün
O aklı avâre karanlıktan
Boşluğun, can çekişen kuşların iniltileriyle doldu
İnsâfım, kuşların infâzıyla çürüdü.
Seni sığdıracak insâf kalmadı bende.
M.ARIDAŞ
M