Çığlık

İçimde öyle fırtınalar kopuyor ki bilemezsin
Ne türkü ile anlatılır ne siir nede şarkı ile
Sadece ben hissederim yaşadığımı hüznümü
Ne insanlara anlatabilirim nede boş bir duvara üzgünlüğümü
Biliyor musun kafamın içinde sessiz çığlıklar kopuyor
Öfkem adeta kan kusuyor etrafa çoğalıp yayılıyor
Ama Ne öfkemi dindirebilirim ne de sevinebilirim
Ben anca gölgende yaşayan ölü bir bireyim
Anlatsam derdimi ellere derdime yara olur ateş olur
Hüznümü döksem burada sel olup akar gider
Yalnızca ben ölürüm ve çürük nefsim orada sıkı bir bağ olur derdim su gibi akar gider
©türkkızı