Bir çığlık kopardı
yüzündeki hüzün
Baharı bitirip kışı başlattı
tüm gücünle avucunda sıktığın
cok bilindik bir şarkıya armağan
mırıldanmalarında dar sokaklı
arka mahallelerin
yokoluşlarla varolan
olmazsa olmaz
oldugunda utanç duyulan
kavgalarına romanlar yazılan
aşķın sadetini ekmek ile alan
kara kara adamlar
kara kara kadinlar
kara kara cocuklar
polisler
jandarmalar
sevinclerine kavak ağaçları dikilmis
gökyüzü yok
Yıldızlar küsmüş
dumanlı akşamlarında siren lambaları yanar
korkmak yasak
dün bugün yarın
hatırası yok hatırı da
sonu bilinmeyen
ama tahmin edilen
bir yakın gelecekte
kim bilir belki kaldırımlarda da çiçekler açar
gökyüzü iner sokaklara
Yıldızlar geceyi aydınlatır
ve Terazi ilk kez kurulur temiz yarınlara..
©ateşbaz
A