Yalanının kurbanları, tenimde sabahlayınca,
yokluğunun koynuna çıplak ölümler sokuşturdum..
Kıldan ince bu sensizlik,
yıl'dan kalın vakitler doğurdu bana..
Bu yıkım, yürümeyen beynimin..
Yayanlarına kırmızı ışıkta ayrılık geçişleri veren..
Gitmenin kipinde gereklilik sıfatların,
Ve bir şahsi provaya gözü kapalı aşkbaz iplerle dolanan adımlarım..
Bir düet..!
Bir ağustos birikintisinde eylül izleri.
Senden sonrasının demirli korkuluklarına takılı kalmış düş öksüzleri..
Ben zaten hangi diz yaralarına yetişecek kadar koştum ki ?!
©zeppia
Z