( ORTAK ŞİİR )
Uğultularım
Her kıvrımı bir
çıkmaz sokak beynimin.
Yıkıldı yıkılacak duvarlar.
Heyhat!
Ortalığa saçılmış
cesetleri hislerimin .
Kokmuş çürümüş ...
Kuşları üşümüş...
Nafile pamuk pamuk çırpınışlar .
Kim döktü duygularımı yerlere.
Kim ağlattı beni daha doğmadan annemin rahminde.
Okşuyor saçlarımı yalın bir meyil.
Parmak uçlarında intihar,
avucunda fecir.
Sitem kar hisler sardı Ahu zarimi
Rüyayı görmeyi bekler oldum
KabusLar doldu karanlıklar içinde
Hislerimi körelmiş
bir kalp ile buldum
Şimdi kaybettiklerime küsüyorum
Kan akıtıyorum gozlerımden kalbime doğru
Acı benim çığlık benden kah bağırıp kah susar oldum
Hislerim Darmadağın
Köz oldu Bakan gözlerim gözlerine
Yıkılmış çökmüş bir ruhu figan
Haraba bir vücut
Ah azab içinde kaldı dünyam
Kasırga gibi paramparça. ...
Sessiz ve suskun bir hiç ....
©mevsimim
Ş