Sen gittin ya sevgili.
Urfa bile düşman eyledi beni.
Her yüzümü çevirdiğimde seni.
Göremez senden başkasını gözlerim.
Hasret sancısıyla yanar özlemim.
Beni tüketendir vefasızca gidişin.
Arkana bile bakmadan adım adım ilerleyişin.
Adeta yüreğime saplanan hançermiş gibi hissedişim.
Ağlayışlarımın üstüne isyanlarımda başladı bu da tükenişim.
Ve yavaş yavaş ölüme hazırlanmaktayım bu da bitişim.
Şiirlerimdir bu hayatta kendime tek umut eğlemişliğim.
Senin gidişin oldu benim hayata veda edişim.
Haliyle beni ahiret göçüne zorluyor elveda deyişin.
Dramatik bir film olarak bizi çekişin.
En kötüsü de acıların yuvası olarak belirlediğin benliğim.
Ne bende bunca yükü kaldıracak gençliğim.
Ne de yararı zarardan ayıracak akli dengim.
Kalan isyanlarımdır haykırışlarla süslediğim.
Gözyaşlarımla teselli ettiğim kırık yüreğim.
Bunca sitemlerim yetti bunlarda son sözlerim.
VE BEN SONSUZLUĞA GİDERİM...
ABBAS YAMANCAN
U