Gün sabahına ağarır, ışıklanır güneşle.
An gebedir yaşanacaklara, kader ile.
İnsan kendine nazaran kıyaslar insanı,
Gök post biçer, hem kendine, hem yeryüzüne.
Taş yerinde ağırdır, Eksilmez izlenmekle,
Yer tutmuştur her daim, hikmetle.
İnsan kendine yapar en büyük kötülüğü,
Dost acı söyler, hem sevdiğine, hem sevene.
Cihan düzeni bu, gelir ise işine,
Her ne kadar da cennet varsa düşünde.
Yaşanacak varsa kaderde,
Yaşanılır ve ömür geçer böylece.
©yılmazönür
Y