Bağlıyım ben, kahrolası bir "elveda"ya bile bağlıyım, bitmek bilmeyen güzelliklere bağlıyım,
Beynimi yiyip bitiren bir pişmanlığım var.
Hem insan pekte vefalı bir varlık değilmiş.
"Büyüyünce anlarsın" dedikleri herşeyi fazlasıyla anladım;
Böylesine kötü bir yaşamı aklımın ucundan dahi geçirmemiştim...
Ah annem, insanlara olan inancım çürüdü, iyilikle dolan kalbim kan bürüdü!
Bir gençlik heyecanı vardı içimde, eller yel oldu götürdü!
Satırlara sığdıramıyorum içimi, hangi kırgınlığımı anlatsam bilemiyorum.
Odamda asılmış suratlar biriktiriyorum,
Kimsenin anlam veremeyeceği izler var ellerimde...
Ben artık iyi olmak istiyorum, pencereden dışarı bakınca gözleri dahi gülen çocuklar görmek istiyorum.
Düşünmekten yoruldum, hergün işin içinden son çıkış yolu olarak sigaramı yakıyorum,
Zaten beni hiçkimse kaybetmekten korkmamıştı, kazanmayada çalışmasın artık!
©_zemheri
_