Kaçıncı gün bitti karardı sayfalar,
Soldu çiçekler ve ağladı çocuklar,
Girdapa çıktı yollar,
Bilhassa temiz yüzler.
Savurdu yapraklarını o yaşlı ağaç,
Çaresizdi dallarından düşen bin parça,
Kırlangıç yuva yapmış vurulur tek tabanca,
Serçe ise göz yaşı döker ölür bir defada ansızınca...
©şairselist
Ş