Yankılarında doğdum yaralı serçelerin
Boş bardakların dirayetlerinde
Günahla örüldüm ah'la sarsılıyorum
Yorgun kapılardan geçen son meczup yolcuyum
Sağımdan çıksam soluma yakalanıyorum
Kendimden kaçarken nerede olduğumu unuttum.
Çığlıkların gövdesinde bakakaldım göğe
Sağırdım duyabileceğim bir sesim bile yoktu.
Varlığımı unuttum, yokluğumla burun burunayım.
Yine o korktuğum yerdeyim...
Bendeyim...
Yeniden ayağa kalkmaya çalışıyorum
Bu, dünyayı son aldatışım!
M.ARIDAŞ
M