Biçare dolanırken cihanda,
Umursayan yoktu ki vaveylalarımı..
Omzuma üfleniyordu güya acı nefes,
Sanki var olmamdı asıl sıkıntı.
Kan ağlıyordu gözlerim, ıslak gözyaşı yerine.
Takatsizdim, benden güçlü olana karşın.
Bazen istedim,o da bilsin ondandan güçlüsünü,
Adeta kaos yaratıyordu o karmaşık tezatlık,
Çünkü birinin oyuncağı, olurdu diğerinin tanrısı
Hakikatteki eziyet, bu kadar gerçekken;
Bazen kabullenemiyorum her doğru gerçeği.
Bu razı olamıyışın arkasında kalan iz,
İşte o, o toylu ızdıraptır bana acı veren.
.
©elanurşair
E